 |
 |
 |
 |
 |
|
Home » Thema's » Timesharing » Aankoop & verkoop27/05/2008
FAQ: Timesharing en andere langetermijnvakantieproducten
Hier lees je alles wat je moet weten over timesharing en andere langetermijnvakantieproducten. Blijft je vraag nog onbeantwoord? Neem dan contact op met onze juridische dienst (02 542 33 46 of info@eccbelgie.be). Onze dienstverlening is gratis.
1. Ik heb een overeenkomst voor een langetermijnvakantie ondertekend. Er is me verteld dat het niet om een timesharing gaat maar om een aanverwant product. Wat is het verschil?Timesharing is een formule die heel precies omschreven is in een Europese richtlijn. Opdat er sprake zou zijn van timesharing, moet de overeenkomst van het vakantieproduct aan de volgende 3 criteria voldoen: de looptijd moet tenminste 36 maanden bedragen; ze moet betrekking hebben op een specifieke woning; ze moet een bepaalde periode van tenminste 1 week vastleggen. Formules die niet aan deze 3 voorwaarden voldoen, kunnen wettelijk gezien niet als timesharing beschouwd worden. Zij vallen dus niet binnen het toepassingsgebied van de Europese richtlijn en worden gezien als “aanverwante producten”. Voorbeelden daarvan zijn: een lidmaatschap bij een vakantieclub waardoor je reizen kan boeken tegen voordeeltarieven, de aankoop van punten die je kunt inwisselen tegen voordelen bij het boeken van reizen, … Opgelet: de Europese wetgeving op timesharing biedt de koper van een timesharing een betere bescherming (bedenktijd, informatieverplichting,…) (zie vraag 2). ▲ Top 2. Biedt de wet dezelfde bescherming voor timesharing als voor aanverwante producten?Nee. Een Europese richtlijn definieert zeer duidelijk welk vakantieproduct als timesharing beschouwd wordt (zie vraag 1). Deze richtlijn bevat heel wat bepalingen met als doel de consument te beschermen. De 2 belangrijkste bepalingen zijn enerzijds het toekennen van een herroepingsrecht van minimum 10 kalenderdagen en anderzijds het verbod tot het opleggen van de betaling van een voorschot voor het verstrijken van deze bedenktijd. De wetgeving verplicht ook dat bepaalde informatie opgenomen wordt in de overeenkomst. Aanverwante vakantieproducten vallen niet onder de bescherming van deze richtlijn. Eigenlijk ontbreekt elke wetgeving voor deze producten zodat de kopers ervan weinig of niet beschermd zijn. Verkopers van aanverwante producten maken handig gebruik van deze situatie en omzeilen de Europese richtlijn door formules op de markt te brengen die niet beantwoorden aan de criteria beschreven in de Europese richtlijn. Bijvoorbeeld: de looptijd van de overeenkomst bedraagt 35 maanden (en geen 36). ▲ Top 3. Tijdens mijn vakantie in Spanje word ik op straat aangesproken. Men nodigt me uit om een informatiesessie bij te wonen. Na afloop daarvan onderteken ik een overeenkomst voor een langetermijnvakantie. Eenmaal terug in het hotel, verander ik van gedachte. Kan ik deze overeenkomst nog annuleren?Als de ondertekende overeenkomst beantwoordt aan de voorwaarden vermeld in de Europese richtlijn (zie vraag 1), dan heb je 10 kalenderdagen de tijd om terug te komen op je beslissing. Wil je de aankoop annuleren, dan moet je dit per aangetekende zending binnen deze termijn melden. Als de ondertekende overeenkomst niet beantwoordt aan de voorwaarden vermeld in de Europese richtlijn, dan heb je geen herroepingsrecht. Er bestaat echter een Spaanse wet over de verkoop buiten de onderneming die de consumenten een bedenktijd van 7 dagen geeft. Ondertekende je een overeenkomst op een andere plaats dan de kantoren van de firma, dan kan je beroep doen op de bescherming die deze wet biedt. Je hebt m.a.w. een bedenktijd waarin je de getekende overeenkomst kan annuleren. Toch zal het niet eenvoudig zijn om te bewijzen dat de overeenkomst buiten de onderneming werd afgesloten. Daarenboven kan het begrip “buiten de onderneming” door verschillende rechtbanken anders geïnterpreteerd worden. Een ruimte gehuurd door de firma om er haar informatiesessies te houden, zou als kantoor van de firma kunnen beschouwd worden. Ook de richtlijn over de oneerlijke handelspraktijken kan ingeroepen worden. Deze richtlijn verbiedt misleidende en agressieve handelspraktijken. Verkopers van langetermijnvakanties maken vaak gebruik van deze praktijken om de consument tot ondertekening van een overeenkomst aan te zetten: het winnen van een artikel, langdurige informatiesessies, mooie beloften, brainwashing, … Deze richtlijn is echter nog niet in alle landen van de EU omgezet. En opnieuw geldt dat het niet eenvoudig is om als consument aan te tonen dat je het slachtoffer bent van oneerlijke en/of agressieve praktijken. ▲ Top 4. Een verkoper overtuigt me van de voordelen van een lidmaatschap bij een vakantieclub. Hij zegt me dat de prijzen veel interessanter zijn dan die aangeboden door de reisbureaus omdat ik als lid geniet van kortingen en andere voordelen. Hij belooft me dat ik voordeel zal halen uit dit lidmaatschap. Is dit waar?Deze formule is zelden financieel interessant. Het argument dat men elders geen interessantere vakantieweken kan vinden, is onjuist. Daarenboven moet je bij het afsluiten van de overeenkomst een aanzienlijk bedrag betalen om toegang te krijgen tot de catalogus van het bedrijf. Jaarlijks zal je ook kosten moeten betalen. Zelfs als je rekening houdt met alle “kortingen” waarvan je geniet, is het niet zeker dat je een financieel voordeel doet door deze formule. Je mag ook niet uit het oog verliezen dat je bijkomend het transport van en naar de vakantiebestemming nog moet dragen. Consumenten die zo’n lidmaatschap afsloten, meldden ons nog andere problemen. Vaak konden ze voor het tekenen van de overeenkomst de catalogus niet inkijken. Ze konden enkel voortgaan op wat de verkoper vertelde. Eenmaal de overeenkomst getekend, kwamen ze tot de bevinding dat de prijzen vermeld in de catalogus niet interessanter waren dan die aangeboden door reisbureaus. Andere consumenten ondervonden moeilijkheden bij het reserveren van vakanties uit de catalogus. De gewenste week gedurende de gewenste periode was vaak niet beschikbaar. ▲ Top 5. Ik heb een timesharing in Spanje. De jaarlijkse kosten stijgen elk jaar. Is dit normaal en wat kan ik doen?De almaar stijgende jaarlijkse kosten zorgen ervoor dat vele consumenten zich willen ontdoen van hun timesharing of aanverwant product. Noch de Europese, noch de Spaanse wetgeving behandelt deze materie. Elke verhoging van de jaarlijkse kosten moet goedgekeurd worden op de algemene vergadering waarop je moet uitgenodigd worden. Omwille van de afstand, wonen de meesten deze algemene vergaderingen niet bij. In dat geval moet je wel op de hoogte gebracht worden van de genomen beslissingen. Zo kan je de reden van de prijsstijging nagaan. Eenmaal de algemene vergadering een prijsstijging goedkeurt, kan je die niet meer betwisten. Je zult de hogere jaarlijkse kosten moeten betalen. ▲ Top 6. Ik kan geen gebruik meer maken van mijn timesharing of aanverwant product. Moet ik de jaarlijkse kosten toch blijven betalen?Wettelijk gezien ben je verplicht de overeenkomst na te leven gedurende haar hele looptijd. Sommige overeenkomsten bieden de mogelijkheid tot een vroegtijdige opzegging van het contract. Andere vermelden dat je het gebruiksrecht van je vakantieproduct verliest wanneer je de jaarlijkse kosten niet betaalt. Bevat je overeenkomst geen van deze opties, dan kan je je overeenkomst enkel laten ontbinden door de rechtbank. Maar deze procedure is zwaar en duur. Daarom raden we je aan om een aangetekende brief te sturen naar de firma en te melden dat je niet langer van je timesharing gebruik wenst te maken en dat je de betaling van de jaarlijkse kosten staakt. In theorie kan de firma je dan dagvaarden en een schadevergoeding eisen. In de praktijk hebben wij geen weet van een timesharingfirma of een Spaanse firma van aanverwante producten die deze stappen ondernam. De inbeslagname van je vakantieproduct is op zich al een zware sanctie. ▲ Top 7. Ik ben ingeschreven op een ruilbeurs, maar ik vind geen aantrekkelijke week. Wat nu?Sommige vakantieovereenkomsten bieden je tegen betaling toegang tot een ruilbeurs. Je kunt dan je product registreren op deze beurs . Andere personen kunnen dan van jouw product gebruikmaken terwijl jij geniet van een product van nog iemand anders. Niettegenstaande het aanbod op deze ruilbeurs steeds wisselt, blijkt het toch moeilijk om een gepaste bestemming te vinden. Het toegangsgeld krijg je nooit terug. Ook niet als je geen geschikte ruil vindt. ▲ Top 8. Ik ben gecontacteerd door een firma die mijn timesharing voor een interessante prijs wil verder verkopen. Maar eerst moet ik € 4000 betalen. Kan ik dit vertrouwen?Nee. De sector van de herverkoop van timesharing en aanverwante producten is niet zuiver op de graat. Zij doet het ook steeds minder goed waardoor steeds meer consumenten zich willen ontdoen van hun product. Maar er is geen markt voor herverkoop. Daardoor is het zeer moeilijk om een timesharing of een aanverwant product verder te verkopen. De herverkoopfirma’s zijn er zich van bewust, maar verzwijgen het. Logischerwijze moet je als verkoper geld ontvangen en niet betalen. Betaal dus nooit aan een herverkoopfirma vooraleer je timesharing werkelijk verkocht is. Tenzij het kleine uitgaven betreft voor bijvoorbeeld advertenties. In de brochure van het ECC over de herverkoop van een timesharing vind je meer informatie. ▲ Top 9. Een herverkoopfirma stuurt me een kopie van een gewaarborgde cheque om aan te tonen dat zij een koper voor mijn vakantieproduct gevonden heeft. Kan ik dat vertrouwen?Nee, deze kopie is geen bewijs. Het is een veel gebruikte methode om vertrouwen te scheppen en je zo aan te zetten om de herverkoopfirma te betalen. Eenmaal betaald, blijkt dat je vakantieproduct niet verkocht is en ben je je geld kwijt. Een andere veel gebruikte methode bestaat erin een lijst met telefoonnummers van “tevreden klanten” door te geven. Ook hier heb je geen bewijs over de betrouwbaarheid van deze personen. De kans is trouwens groot dat zij mee in het complot zitten. ▲ Top 10. Een herverkoopfirma zegt dat ik mijn timesharing in Spanje moet registreren voordat ik hem kan verkopen. Daarvoor vraagt zij een aanzienlijk bedrag.De registratie van een timesharing is mogelijk maar niet verplicht in Spanje. Wees dus op je hoede voor firma’s die het tegendeel beweren. Als je ervoor opteert je timesharing te registreren, dan kan je de kosten daarvoor nagaan. In dit artikel lees je meer over de registratie van een timesharing. De prijs die de herverkoopfirma aanrekent, is meestal veel hoger dan de werkelijke kostprijs. Wij vermoeden dan ook dat het vaak om oplichting gaat. ibe/kme    |
Favorieten
Email
Facebook
Netlog
Twitter